XIIIe CONGRES VAN DE ORTHODOXE KERK IN WEST-EUROPA van 30 april – 3 mei 2009

Amiens – Het XIIIe Congres van de Orthodoxe Kerk in West Europa werd gehouden van 30 april tot 3 mei 2009 te Amiens (Frankrijk), rond het thema: ”De Schepping in onze handen gelegd”. Méér dan 700 deelnemers, waarvan vele jongeren, komende uit verschillende landen van Europa – zowel uit het Westen (België, Groot-Brittannië, Griekenland, Nederland, Duitsland, Zwitserland, Italië, Spanje) als uit Oosten (Rusland, Oekraïne, Roemenië, Bulgarije, Georgië) – hebben er elkaar ontmoet in een harmonieuze en vreugdevolle atmosfeer en er hun integratie en hun roeping om het apostolisch geloof in de schoot van de Westerse samenleving te beleven herbevestigd. Vier plenaire conferenties, drie ronde tafelgesprekken en een twintigtal ateliers stonden de deelnemers toe om na te denken over het wezen zelf van de Kerk en de uitdagingen waartoe zij geroepen is, dit – zoals de Liturgie het zegt – “voor het leven van de wereld”. Alle jurisdicties aanwezig in West Europa waren er vertegenwoordigd. De deelnemers waren zeer tevreden over de kwaliteit van de bijeenkomsten, over de ernst en de sereniteit van de debatten, maar ook over de vernieuwing van de generaties en de behandelde thema’s. Het congres heeft zich duidelijk uitgesproken over de vier plenaire conferenties (die simultaan vertaald werden in het Frans, Engels, Duits en Nederlands).

Aartsbisschop Gabriël van Komana en Prof. Michel Srtavrou

Aartsbisschop Gabriël van Komana en Prof. Michel Srtavrou

De eerste conferentie werd gehouden door Michel Stavrou, professor van dogmatische theologie aan het Orthodox Theologisch Instituut Sint-Sergius te Parijs, met als thema “Het mysterie van de Schepping”. Deze conferentie heeft het algemene thema van het congres belicht. In een zeer beknopte uiteenzetting heeft hij eerst en vooral lezing gegeven over “De roeping van de mens” in de schoot van de Schepping, een roeping waarvan de voltooiing is gerealiseerd door de Incarnatie en de Verrijzenis. Hij onderlijnde heel sterk hoezeer de dag van vandaag “de ecologische crisis schijnt te resulteren in twee gangbare theologische factoren: de verbanning van God, en de verwijdering van de mens uit deze wereld”. “In het licht van ons geloof in de verrezen Christus zijn wij niet alleen aangesproken over onze wijze van leven in de wereld – zich onze gemeenschappelijke en persoonlijke tekorten realiserend – , maar ook worden wij opgeroepen om een intensere eucharistische houding aan te nemen ten overstaan van de mensen en de wereld” bevestigde hij nog, voordat hij een “filokalische weg als spirituele weg” voorstelde om het geschonden beeld van de mens te herstellen en de ganse schepping te heiligen. Hierbij vertrok hij telkens vanuit een bijbelse en patristische benadering. Peter Bouteneff, professor aan het Instituut Sint Vladimirs te New York heeft zijn uiteenzetting gecentreerd rond de menselijke conditie die getekend is door de oorspronkelijke val, maar geschapen als beeld van God. In de Derde Conferentie heeft Elisabeth Theokritoff, docente aan het Instituut van Orthodoxe Studies te Cambridge (Groot-Britannië) aangetoond hoe de Kerk een bijdrage kan leveren aan het hedendaags ecologisch bewustzijn. Ten slotte, de vierde conferentie, uitgesproken door Bertrand Vergely, hoogleraar aan het Instituut voor Politieke Studies te Parijs en aan het Orthodox Theologisch Instituut Sint-Sergius, ging over het thema “Naar de transfiguratie van het alledaagse”.

Op vrijdag 1 mei 2009 werd er ook een herdenkingsavond gehouden met getuigenissen ter nagedachtenis van Olivier Clément, groot orthodox theoloog en professor emeritus aan het Instituut Sint-Sergius.

Dit XIIIe Congres werd georganiseerd op initiatief van de Orthodoxe Fraterniteit in West-Europa onder het voorzitterschap van Zijne Eminentie Metropoliet Emmanuel van Frankrijk, Exarch van het Oecumenisch Patriarchaat en Voorzitter van de Assemblee van Orthodoxe Bisschoppen in Frankrijk. Tijdens de slotbijeenkomst heeft hij lezing gedaan van de boodschap van Zijne Alheiligheid de Oecumenische Patriarch Bartholomeos (zie bijlage).

De Orthodoxe Fraterniteit spant zich in om de Orthodoxen in West-Europa – die nogal versnipperd zijn – bij elkaar te brengen, en ze waakt erover dat er van tijd tot tijd mogelijkheden worden geschapen tot herbronning en gebed. Dit, om beter te kunnen getuigen in de wereld van vandaag, die zich al te dikwijls niet meer bewust is van Gods aanwezigheid in de wereld, of die weerstaat aan Zijn Genade.

Dit gevoel van éénheid en universaliteit hebben de deelnemers aan het XIIIe Orthodox Congres in West-Europa op een intense wijze kunnen beleven tijdens de Goddelijke Liturgie op zondag, feest van de éénheid en de verbondenheid, voorgegaan door Metropoliet Emmanuel van Frankrijk, en omringd van Aartsbisschop Gabriël van Komana (Oecumenisch Patriarchaat – Parijs), Metropoliet Serafim (hiërarch van het Roemeens Patriarchaat in Duitsland) en van de Bisschoppen Basil van Amfipolis (Oecumenisch Patriarchaat – Oxford) en Athenagoras van Sinope (Oecumenisch Patriarchaat – België) en omringd door 6 priesters en 4 diakens. De Liturgie werd gevierd in verschillende talen.

Tijdens de zondagse Liturgie

Tijdens de Liturgie van de zondag: Bisschop Athenagoras en de Metropolieten Serafim en Emmanuel

De Liturgie van 1 mei werd gecelebreerd door Metropoliet Joseph, hiërarch van het Roemeens Patriarchaat in Frankrijk.

Verschillende stands gaven informatie in verband met de Orthodoxie in Europa. Er was ook een boekenstand die ruim voorzien was van orthodoxe werken. Het cafetaria vormde een informeel ontmoetingspunt waar men in een ontspannen sfeer elkaar kon ontmoeten. Dergelijk congres is ook de plaats waar vriendschappelijke relaties worden aangeknoopt met mensen uit gans Europa: een onvergelijkbare rijkdom.

De Rooms-katholieke aanwezigheid werd onderlijnd door de persoon van de Bisschop van Amiens, Mgr Jean-Luc, en verschillende priesters en leken.

Op het einde van het Congres hebben de deelnemers een boodschap gestuurd naar Zijne Alheiligheid de Oecumenische Patriarch Bartholomeos:
“Wij zijn verenigd rondom onze bisschoppen in de vreugde van de Verrijzenis om samen te bidden en na te denken over een brandend actueel thema: “De Schepping in onze handen gelegd”. “Samen hebben wij de kerkelijke eenheid beleefd (….). Morgen echter keren we terug naar onze parochies die gekenmerkt zijn door hun verscheidenheid van jurisdicties, de wederzijdse onwetendheid, wij lijden des te meer onder de discrepantie die er binnen de katholieke eenheid – die wij hebben beleefd – bestaat, en de ontreddering en de passiviteit van onze kerkelijke realiteiten welke wij vanaf het eerste congres te Annecy in 1971 aan de kaak stellen”, aldus de verklaring. “Wij zijn en werden geïnformeerd over het feit dat binnen enkele weken te Genève een voorbereidende préconciliaire vergadering zal gehouden worden die de moeilijke vraag zal behandelen over de organisatie van de orthodoxe aanwezigheid in het Westen. Wij stellen onze hoop op onze bisschoppen opdat deze organisatie conform zou gebeuren met de ecclesiologie van communio die wij belijden en die wij zojuist drie dagen hebben mogen beleven”, aldus nog de verklaring, die er nog aan toevoegt: “Wij vragen u met aandrang te luisteren naar deze boodschap en de ontreddering die zij uitdrukt en wij vragen u dat onze verwachtingen direct in beschouwing zou mogen worden genomen”.

De bijeenkomst werd afgesloten met een pelgrimstocht naar de Kathedraal van Amiens alwaar de relikwie (schedel) van de Heilige Johannes de Doper werd vereerd. Deze was meegenomen vanuit Konstantinopel door de Latijnen tijdens de 4e Kruistocht (1204).

Bron: SOP

Grootse concelebratie voor de zondag van de Orthodoxie – 8 maart 2009

dsc_0335Brussel – Voor de 26ste keer op rij, werd dit jaar op 8 maart 2009 de Zondag van de Orthodoxie in Brussel gevierd. Het was de traditiegetrouwe grootse verzameling van vele orthodoxe gelovigen in de Orthodoxe Kathedraal van de Heilige Aartsengelen voor de Eucharistische Liturgie.

Deze werd voorgegaan door Metropoliet PANTELEIMON van België (Oecumenische Patriarchaat), omringd van Aartsbisschop SIMON van Brussel en van België (Patriarchaat van Moskou), van Metropoliet ATHANASIOS van Achaïa (directeur van het Kantoor van de Kerk van Griekenland bij de Europese Unie), van de Bisschoppen ATHENAGORAS van SInope (hulpbisschop van de Metropoliet van België) en van PORFYRIOS van Neapolis (directeur van het Kantoor van de Kerk van Cyprus bij de Europese Unie), van 16 priesters en 4 diakens.

De Liturgie werd gezongen in het Grieks, het Slavisch, het Servisch, het Roemeens, het Bulgaars, het Georgisch, het Frans en het Nederlands.
De gezangen werden vertolkt door het Byzantijnse koor van de Kathedraal o.l.v. dhr. Stelios Kanonis, door het interparochiaal koor o.l.v. Carlo Snauwaert (Brugge) en door het koor van de orthodoxe parochie van de Heilige Nikolaas (Brussels – Patriarchaat van Roemenië). In de menigte merkte men ook nog op: Aartspriester Stavros Triantafyllou, vicaris generaal van het Aartsbisdom (Brussel), Oikonomos Evangelos Psallas (Brussel) en de Priesters Spyridon Tsekouras (Bergen) Ioannis Papageorgiou (Brussel), alsook ambassadeurs van orthodoxe landen, militaire vertegenwoordigers bij NAVO en SHAPE, evenlas Archonten van het Oecumenisch Patriarchaat.

Tijdens zijn homilie had Prof. Dr. Panagiotis Yannopoulos (professor emeritus van de UCL en Archont van het Oecumenisch Patriarchaat) het over het thema van de “triomf van het ware geloof” en het “probleem van de ketterijen”. 

dsc_0347Op het einde van de viering had een processie plaats met iconen en een korte Dienst van Nagedachtenis voor al diegenen die hun leven gegeven hebben voor het orthodoxe geloof. Metropoliet PANTELEIMON heeft de deelnemers bedankt en gefeliciteerd en heeft de wens uitgesproken “dat de goede samenwerking tussen alle orthodoxen in België moge blijven zegevieren alle dagen van ons leven”. De dienst werd afgesloten met het zingen van het ‘Polychronion’ voor Zijne Alheiligheid de Oecumenische Patriarch Bartholomeos.dsc_0348

Nadien volgde een broederlijke receptie in de parochiezaal van de Kathedraal.

Voor meer foto’s: klik hier

Bron: www.orthodoxia.be

Dertiende Orthodox Congres in West-Europa 30 april t.e.m. 3 mei te Amiens, Frankrijk

XIIIe ORTHODOX CONGRES
IN WEST-EUROPA

30 APRIL T/M 3 MEI 2009
te Amiens, Frankrijk

Wij willen u aanmoedigen om deel te nemen aan het dertiende Orthodox Congres in West-Europa,
dat binnenkort te Amiens in Frankrijk plaats heeft.

Het is heel belangrijk om dit orthodox congres in Frankrijk bij te wonen daar wij aldaar de gelegenheid krijgen om zoveel orthodoxen te ontmoeten .
Er worden meer dan 800 deelnemers verwacht uit alle landen van West-Europa. Er komen ook delegaties uit Oost-Europa.

Deze merkwaardige en belangrijke orthodoxe congressen hebben slechts om de drie jaar plaats.

Het is wel uiterst aangeraden om zich in te schrijven voor het volledige congres.

De deelnameprijs voor 3 overnachtingen en alle maaltijden, en voor de congreskosten bedraagt 150 Euro.
Speciale condities kunnen steeds aangevraagd worden aan het congres-secretariaat (zie bijlagen).

Het spiritueel hoogtepunt van het congres zal ongetwijfeld de Liturgische concelebratie zijn van alle aanwezige Bisschoppen van verschillende jurisdicties, samen met heel wat priesters en diakens.

Als thema voor het congres heeft men gekozen :

“DE SCHEPPING IN ONZE HANDEN GELEGD”

Dit thema zal als volgt behandeld worden.

Vier grote voordrachten zullen gehouden worden door vier uitzonderlijke en boeiende sprekers:
De openingsvoordracht zal gehouden worden door Michel Stavrou (Frankrijk) met als thema “Het mysterie van de schepping”, de tweede voordracht zal gehouden worden door P. Bouteneff met als thema “Adam , waar zijt gij?” , de derde Voordracht door E. Théotrikoff met als thema “Het milieu: een uitdaging voor de Kerk” en de slotvoordracht door Bertrand Vergely met als thema “Op weg naar een transfiguratie van het alledaagse leven”

Naast de vier grote voordrachten zijn gelijklopende kleinere conferenties voorzien in de verschillende zalen.
Iedereen mag zijn zaal en onderwerp kiezen. Zo wordt ondermeer door voortreffelijke sprekers of teams gehandeld over “Ikonen”, “Liturgische zang”, “geloofsonderricht in de parochie”, “Omgaan met ziekte”, “Etische dillema’s rond het begin en het eind van het menselijk leven”, De liturgische traditie: symbolen en Joodse bronnen” , “Biecht en geestelijk vaderschap”, “Oecumene”, “Kloosters: plaatsen van bekering en ecologische laboratoria”….

Er zijn ook stands met allerlei nuttige informatie over de Orthodoxie in Europa, een uitgebreide boekenshop en nog veel andere dingen.

In de “cafetaria” kan iedereen mekaar ontmoeten en gezellig samen zitten. Op de orthodoxe congressen maakt men vrienden al over heel Europa, een onschatbare rijkdom. Alleen al voor de vele contacten is het congres zo interessant.

Voor wie zijn kinderen op het congres meebrengt kunnen we meedelen dat een speciale opvang is voorzien, zelfs voor de hele kleintjes.

Mocht u nog een probleem hebben, telefoneer dan gerust naar het secretariaat.

Vergeten wij niet om samen te bidden voor het welslagen van dit congres.
Zeer broederlijk in Christus,

Vader Bernard Peckstadt

Secretariaat van het congres: Patricia Coumbaras
50 rue Corvisart 75013 PARIS
e-mail: fraternite.orthodoxe@gmail.fr
Web-site: www.fraterniteorthodoxe.org

Meer Inlichtingen:
Priester Bernard Peckstadt
de Vrièrestraat 19 – 8301 KNOKKE-HEIST
E-Mail: orthodox.congres@skynet.be
GSM : 0476/499 577

Uitnodiging: Akathist van de Moeder Gods 20 maart 2009 te Brugge

UITNODIGING

“Dienst van de Groeten aan de Moeder Gods”

op vrijdag 20 maart 2009 om 20.00u

viering van het 3e deel van de

 

Akathist aan de Moeder Gods

(grotendeels gezongen in het Grieks)

moeder-gods (Fresco Orthodoxe Kerk HH. Konstantijn en Helena te Brugge)

Na de Dienst volgt er in onze parochiezaal een broederlijke maaltijd
met gerechten eigen aan de Grote Vasten, bereid en meegebracht door onze gelovigen.

+ + +

De Moeder Gods is van oudsher de beschermheilige van Konstantinopel.
Zij wordt ook wel ‘Nikopoia’ genoemd;
die de overwinning brengt.
Zij is dan ook degene die voornamelijk geëerd wordt in het Oosten.

Een hele bekende Hymne aan de Moeder Gods is de Hymne van de Akathist,
toegeschreven aan Romanos de Melodos (ca. 600).

Hieronder een vertaling van deze hymne.

Tot U de Aanvoerster die voor ons strijdt,
En die ons van rampspoed hebt bevrijd;
Zingen wij dank- en zegehymnen, Moeder Gods.
Gij die onverwinnelijke macht bezit,
Bevrijd ons uit alle gevaren,
En wij roepen tot u:
Verheug U, ongehuwde Bruid.

(Kondakion)

Zondag van de Orthodoxie in de Orthodoxe Kathedraal Stalingradlaan 34 te Brussel

UITNODIGING


ZONDAG VAN DE ORTHODOXIE

PANORTHODOXE
VIERING IN ORTHODOXE KATHEDRAAL TE BRUSSEL

i0719000000f1027aa_sunday_orthodoxy
WANNEER : ZONDAG 8 maart 2009 VAN 8u30 – 12u00
WAAR : ORTHODOXE KATHEDRAAL HH. AARTSENGELEN, STALINGRADLAAN 34 TE 1000 BRUSSEL
WAT : ELK JAAR NODIGT ZIJNE EMINENTIE METROPOLIET PANTELEIMON VAN BELGIE ALLE ORTHODOXE CHRISTENEN VAN BELGIE UIT TOT HET GEZAMENLIJK VIEREN VAN DE ZONDAG VAN DE ORTHODOXIE. BISSCHOPPEN, PRIESTERS EN DIAKENS VAN ALLE JURISDICTIES CONCELEBREREN ER DE GODDELIJKE LITURGIE

NADIEN VOLGT ER EEN RECEPTIE WAARTOE IEDEREEN IS UITGENODIGD

Kerkwijding 
in de schoot van de orthodoxe parochie van de H. Amandus te Kortrijk

dsc_0063Kortrijk – Op zaterdag 7 februari 2009 werd in de Kortrijkse Loodwitstraat de orthodoxe kerk – toegewijd aan de H. Amandus, Bisschop van Maastricht – met de nodige luister ingezegend door Zijne Eminentie Metropoliet Panteleimon van België, Exarch van Nederland en Luxemburg (Oecumenisch Patriarchaat), in concelebratie met zijn hulpbisschop, Zijne Excellentie Bisschop Athenagoras van Sinope, zeven priesters en twee diakens en in aanwezigheid van nog een tiental orthodoxe priesters.

De concelebrerende priesters en diakens waren: Aartspriester Stavros Triantafyllou, vicaris generaal van het Aartsbisdom van België, Oikonomos Bernard Peckstadt (Brugge), de Priesters Théophile Pelgrims (Brussel, Pius Pauwelyn (Kortrijk), Luc Gabriëls (Antwerpen), Matthew Arnolds (Asten) en Athanase de Theux (Brussel), alsook de Diakens Ciprian Popescu en Emmanuel Chrysakis (beiden uit Brussel), allen van het Oecumenisch Patriarchaat. De aanwezige priesters waren: de Aartspriesters Spyridon Apostolakis (Brussel), Ignace Peckstadt (Gent), Panagiotis Moschonas (Brussel) en Eleftherios Anyfantakis, de Priesters Nikolaos Diakostavrianos (Charleroi), Spyridon Tsekouras (Bergen – Doornik) en Ioannis Papageorgiou (Brussel), allen van het Oecumenisch Patriarchaat, en Archimandriet Thomas Jacobs en Hegoumen Johan Remery (Pervijze – Patriarchaat van Moskou).

dsc_0165Onder de vele aanwezigen dient vermeld: de Gouverneur van de Provincie West-Vlaanderen, dhr. Paul Breyne, députés van de Provincies West- en Oost-Vlaanderen en vertegenwoordigers van de Rooms-Katholieke Kerk.

Er was voor de gelegenheid een grote menigte verzameld (enkele honderden orthodoxe christenen en vrienden en sympathisanten, uit de regio, maar sommigen zijn ook van ver gekomen).

Na de viering van de Kerkwijding heeft Zijne Eminentie Metropoliet Panteleimon een toespraak gehouden en woorden van dank uitgesproken.

Op het einde van de Goddelijke Liturgie verhief hij tenslotte de rector van de orthodoxe parochie van Kortrijk, Priester Pius Pauwelyn, tot de waardigheid van ‘oikonomos’ (econoom), met als eretekens het epigonation en het versierde borstkruis.
Vader Pius Pauwelyn hield op zijn beurt een toespraak met woorden van dank gericht aan allen die hebben bijgedragen en nog steeds bijdragen tot het goede van de parochie en hen die van her en der gekomen waren om deze grootse gebeurtenis mee te vieren. Hij overhandigde ook aan Metropoliet Panteleimon een fotoboek van de parochie.

Nadien volgde een feestelijke receptie in de parochiezaal.

EEN BEETJE GESCHIEDENIS

Het prille begin van een nieuwe parochie situeert zich altijd wanneer de eerste Goddelijke Liturgie gecelebreerd wordt. Daar is altijd de kerk in haar volheid aanwezig. Deze Liturgie werd voor de eerste maal gecelebreerd door Aartspriester Ignace Peckstadt op 18 september 1993 in aanwezigheid van Metropoliet Panteleimon. In een kapel gelegen in het Vanackershof en eigendom van het OCMW van Kortrijk werden de eerste diensten gecelebreerd. Aanvankelijk kwam Vader Ignace Peckstadt – meestal vergezeld van zijn zoon Aartsdiaken Athenagoras (nu bisschop) – éénmaal per maand op zaterdag om de Liturgie te celebreren. Eind november 1994 heeft Metropoliet Panteleimon Pius Pauwelyn te Gent tot diaken gewijd. Op 26 februari 1995 werd Diaken Pius Pauwelyn te Kortrijk tot priester gewijd.

Het liturgisch leven van de parochie kon hierdoor meer en meer uitgebouwd worden. Vele dingen werden in stilte gerealiseerd door parochianen. De officiële erkenning van de parochie bood meer mogelijkheden en na verloop van tijd werd er uitgekeken naar een andere locatie. Na een lange zoektocht kwam er een nieuw lichtpunt: een grote plaats voor liturgische celebraties. Een leegstaande kerk in de Loodwitstraat te Kortrijk werd ons ter beschikking gesteld in erfpacht. Deze kerk was echter minder geschikt voor de orthodoxe eredienst. Daarom werd uitgekeken om het gebouw om te vormen. Vandaag is dit volledig gerealiseerd. Deze opdracht was echter niet het einddoel, maar een middel om het parochiale leven te ondersteunen. Vandaag is de kerk af.

Bron: www.orthodoxia.be

Voor meer foto’s kerkwijding: klik hier

Voor meer foto’s Pontificale Liturgie: klik hier

Voor meer foto’s receptie na Kerkwijding: klik hier

Oecumenisch Officium in de Sint Salvatorskathedraal te Brugge

dsc_0029

Oecumenisch Officium - Sint Salvatorskathedraal te Brugge 25-01-2009 Mgr. Roger Vangheluwe, Bisschop van Brugge

Op zondag 25 januari 2009 werd reeds voor de derde maal in het kader van de Bidweek voor de Eenheid der Christenen in de Sint-Salvatorskathedraal een “Oecumenisch Officium”gehouden.

Protestanten, Rooms-katholieken en orthodoxen kwamen in de Kathedraal bijeen om God te loven en te prijzen én om te bidden voor eenheid.

Zo gingen voor: Bisschop Roger Vangheluwe, Pastoor Jan Tilleman en E.H. Henk Laridon van de Rooms-Katholieke Kerk, Dominee Cor De Beun, van de Protestantse Kerk, en Bisschop Athenagoras van Sinope en Priester Bernard Peckstadt van de Orthodoxe Kerk.
Mgr. Roger Vangheluwe deed er het welkomswoord en het slotgebed en de zegening. Dominee Cor De Beun bad er de voorbeden voor. Vader Bernard Peckstadt van de orthodoxe gemeenschap zong er het evangelie.

Bisschop Athenagoras van Sinope

Bisschop Athenagoras van Sinope

De homilie werd gehouden door Bisschop Athenagoras van Sinope (voor de homilie: klik hier). Dit alles werd afgewisseld met gezangen opgeluisterd door het kathedraalkoor o.l.v. Ignace Thevelein en ons parochiekoor o.l.v. Carlo Snauwaert.

Het werd een deugddoende gebedsdienst voor de vele aanwezigen. Moge dit samen bidden ons dichter bij elkaar brengen.

Nadien werd er nog een glaasje aangeboden en was er nog een ontmoeting onder de grote klokkentoren vooraan in de Sint Salvators-kathedraal.

ons-koor

Het parochiekoor van de Orthodoxe parochie van Brugge o.l.v. Carlo Snauwaert

Voor meer foto’s van het Oecumenisch officium: klik hier

Oecumenische Gebedsviering in Heilig Hartkerk te Knokke

Op vrijdag 23 januari 2009 werd in het kader van de Bidweek voor de Eenheid der Christenen in de Heilig Margaretakerk te Knokke-Heist een Oecumenische Gebedsviering gehouden, voorgegaan door vertegen-woordigers van de vier christelijke Kerken aanwezig in Knokke. o
Dit jaar was het de beurt aan de Protestantse Kerk om deze oecumenische dienst te organiseren.

Naast een inleidende toespraak, en enkele lezingen lezingen uit de Heilige Schrift mocht dit jaar Ds. Gerard Willems, er een homilie houden.

Nadien werden er nog enkele voorbeden gebeden door lectoren van de verschillend kerken. Nicolas Peckstadt verzorgde er de voorbeden van de orthodoxe kerk.
De dienst werd beëindigd door het samen bidden van het Onze Vader  en de gezamelijke slotzegen door de vertegenwoordigers van de vier kerken.
Bisschop Athenagoras van Sinope en Oikonomos Bernard Peckstadt vertegenwoordigen er de Orthodoxe Kerk.
Een honderd gelovigen uit de regio Knokke waren gekomen om deze dienst bij te wonen.

Oecumenische gebedsviering - Knokke-Heist 23-01-2009

Oecumenische gebedsviering - Knokke-Heist 23-01-2009

Oecumenische Gebedsviering in de Anglicaanse kerk te Oostende

Oecumenische gebedsviering Oostende - 20-01-2009

Oecumenische gebedsviering Oostende - 20-01-2009

Op dinsdag 20 januari 2009 werd in het kader van de Bidweek voor de Eenheid der Christenen in de Anglicaanse Kerk te Oostende een Oecumenische Gebedsviering gehouden, voorgegaan door vertegenwoordigers van de vier christelijke kerken aanwezig in Oostende.

Zo gingen voor: E.H. Jozef Dessein, Deken van Oostende van de Rooms-Katholieke Kerk, Ds. Frans Blokland van de Protestantse Kerk, E.H. Clifford Owen van de Anglicaanse Kerk en Oikonomos Bernard Peckstadt van de Orthodoxe Kerk.

Dit jaar was het de beurt aan de Anglicaanse Kerk om deze oecumenische dienst te organiseren. De oecumenische viering werd muzikaal begeleid door een verantwoordelijke van de Anglicaanse kerk en dit met veel samenzang.

Het welkomstwoord, de verzoening en de voorbeden werden verzorgd door de ontvangende Anglicaanse gemeenschap. De lezing uit het Oud-testament met commentaar voorzien werd gelezen door Dominee Frans Blokland van de Protestantse kerk. Vader Bernard zong er uit de Brief van de Heilige Apostel Paulus aan de Romeinen. En tenslotte werd de evangelielezing gelezen door E.H. Jozef Dessein, Deken van Oostende.

Op het einde van de dienst werd iedereen uitgenodigd tot een glaasje en een babbel.

Voor meer foto’s: klik hier

Prof. Olivier Clément – Een groot Orthodox theoloog

Prof. Olivier Clément

Prof. Olivier Clément - Groot Orthodox Theoloog.

Op 15 januari 2009 is in de Heer ontslapen, de grote orthodoxe theoloog Olivier Clément, professor van het Orthodox Instituut Sint-Sergius en geliefd spreker over de Orthodoxe Kerk, haar spiritualiteit en uitstraling.

Olivier Clément was die grote theoloog gegroeid uit de West-Europese Orthodoxie. Voor velen werd ten onrechte, de Orthodoxe Kerk beschouwd als de Kerk van de (geografisch) Oosterse Christenheid. Men kende wel enigszins een “andere” christenheid, verschillend van die van het Westen: die van Griekenland, Rusland en de Balkanlanden. Men ontdekte de schoonheid van de Slavische polyfonische liturgische gezangen of van de byzantijnse celebraties. Men stond in bewondering voor de Iconen. Men bleef echter onwetend over het feit dat de Orthodoxie ook ingeworteld was in de meeste West-Europese landen en in alle andere werelddelen.

Sedert vele jaren was hij professor aan het ORTHODOX THEOLOGISCH INSTITUUT ST. SERGE te Parijs. Hij is auteur van talrijke boeken. Tergelegenheid van zijn 80 jaar werd hem het erediploma van “Doctor Honoris Causa” uitgereikt door de Universiteit van Connecticut (USA) en werd hem de prijs van het centrum Aletti te Rome overhandigd. Dit centrum beloont diegenen die speciaal bijgedragen hebben tot de toenadering van het Westerse en Oosterse Christendom. Dit centrum renoveerde enige tijd geleden de Oosterse geïnspireerde mozaïeken in de kapel “Redemptoris Mater”, dat het symbool is geworden van de dialoog tussen wat eens “de twee longen van de christenheid” genoemd werd.

VAN ATHEÏSTISCHEN HUIZE

Olivier Clément is geboren Fransman. Hij zag het leven in 1924 en groeide op in de schoot van een totaal ontkerstende familie uit de streek van de Languedoc (Zuid-Frankrijk). Hij kende een heidense jeugd en ervoer, zoals hij het zelf schreef, “de verscheurdheid tussen angst en bewondering voor het leven”. Op hartstochtelijke wijze zocht hij, via de verschillende wegen van het atheïsme, “een zin aan het leven te geven”.

Uit zijn boek “L’AUTRE SOLEIL – autobiographie spirituelle” – uitg. Stock 1975 – blz. 12 en vlg.) noteren wij dat men in de streek van zijn jeugd, vooral in de familie van zijn vader, van drie “godsdiensten” sprak, die de eenvoudige dorpslieden naast elkaar plaatsten: de katholieken, de protestanten en de “socialisten”. Die “socialisten” waartoe Olivier Clément behoorde, werden in die tijd aldaar gedefinieerd “door het feit dat zij nooit naar de kerk gingen, dat zijn hun kinderen niet lieten dopen, dat zij in de kerk niet trouwden en dat zij hun doden ook niet religieus lieten begraven”.

ONTDEKKING VAN DE ORTHODOXIE

Zijn bekering tot het orthodox christendom ving aan rond zijn 27ste levensjaar. Hij ontdekte DOSTOJEVSKY en werd erdoor gefascineerd.

Voordien had hij geschiedenis gestudeerd en behaalde hij in dit vak het aggregaat van het hoger onderwijs. Hij werd vrij vlug belast met een leeropdracht in de geschiedenis. Later werd hij tot professor benoemd aan het bekend lyceum Louis Le Grand te Parijs.

Over zijn ontdekking van de Orthodoxie schreef hij in het hoger geciteerd boek (blz. 144) onder meer het volgende:
“In feite is de Orthodoxie de enige christelijke confessie, die aan de moderniteit één van haar vaders gegeven heeft, nl. DOSTOJEVSKY, even belangrijk als de anderen zoals MARX, FREUD en NIETZSCHE. Belangrijker zelfs. Men moet het gezegde van BERDIAEV hernemen, waar hij het over Dostojevsky heeft, en dit parafraseren en doorgronden, namelijk: …«Dostojevsky heeft geweten wat de anderen wisten, en IETS MEER, of beter gezegd IEMAND MEER…”

OP DERTIGJARIGE LEEFTIJD GEDOOPT

“Ik werd in de Orthodoxe Kerk gedoopt”, zo schreef hij op blz. 171 van zijn voormeld boek. “Ik was dertig. Het was een doordachte en ernstige keuze. Meteen een risico en de verduidelijking van een evidentie. Een bewustvolle keuze, als men wil, alhoewel men wel het hele leven, de hele dood nodig heeft om bewust te worden van de Doopgenade, om te sterven en in Christus herboren te worden.

Het was een eerste november. Het regende. Ik stapte een lange tijd in de regen, daar ik deze pelgrimstocht te voet wou ondernemen, al was het door Parijs. De regen is een teken van vruchtbaarheid, en ik ging naar mijn eigen geboorte. Koud was het water dat over mijn wangen liep, koud en zuiver was het Doopwater. (…)

Heel wat jaren zijn nu vervlogen sedert mijn intrede in de Kerk. De Kerk stelt niet teleur, wanneer men begrepen heeft wat zij is: die voedende bodem, die grote levenskracht, die ons geschonken wordt en die wij vrijelijk in werking moeten brengen. Wanneer ik een kind was, wou ik dicht bij de zee leven. In het dorp liet mijn grootvader mij het geluid der golven horen in de holte van een schelp, om mij te troosten. De Kerk is de zee die voor altijd aan het zingen gaat in de schelp van de wereld”.

ZIJN ROEPING ALS ORTHODOX THEOLOOG

Toch is het vooral Vladimir LOSSKY, die grote orthodoxe theoloog van de Russische emigratie te Parijs, afkomstig uit Sint Petersburg, die hem de orthodoxe theologie deed ontdekken.

Herhaalde malen herlas Olivier Clément het merkwaardig boek van Vladimir Lossky: “L’essai sur la théologie mystique de l’Eglise d’Orient”, boek dat hem wist te verdiepen in de orthodoxe spiritualiteit. Nu nog spreekt Olivier Clément met de meeste lof over “zijn leermeester” Lossky.
Ook verschillende andere eminente figuren uit de wereld van de godsdienstige Russische emigratie speelden bij hem een belangrijke rol: Paul EVDOKIMOV, aartspriester Serge BOULGAKOV, Nicolas BERDIAEV, en ook Vader SOPHRONY, vroeger monnik van de H. Athosberg.

Deze Russische orthodoxen, die hij leerde kennen, waren sterk geëngageerd in de ontmoeting van de Orthodoxie met de Franse en westeuropese realiteit.

Over Lossky schreef Olivier Clément in zijn voornoemd boek (blz. 149):
De roeping van Vladimir Lossky was gebaseerd op de spirituele lezing van de hedendaagse geschiedenis. Voor hem had het lijden, misschien de doodstrijd, die de Russische Kerk periodiek doormaakte (die in deze eeuw ongetwijfeld meer martelaren gegeven heeft dan het ganse christendom tijdens zijn voorgaande geschiedenis), de samenlopende verspreiding van zoveel orthodoxen in het Westen een Profidentieel doel: de ontmoeting in de diepte tussen het Westers en het Oosters christendom. Hij zelf was de incarnatie van deze ontmoeting”.

Het is Lossky, die hem Vader Sophrony deed ontmoeten, en door hem de “wereld van de H. Athosberg” liet ontdekken.

Zijn uitstraling als SCHRIJVER, THEOLOOG en TALENTVOL SPREKER.

Zijn hogergeciteerd autobiografisch boek “L’autre soleil” bewijst overvloedig welke diepspirituele invloed de tragische gebeurtenis van de “Russische emigratie” op velen in West-Europa heeft gehad. Of men van christelijken huize is of niet – zoals Olivier Clément, die op volwassen leeftijd gedoopt werd – : steeds is en blijft de “ontmoeting” met CHRISTUS een zeer persoonlijk en uniek avontuur. Het is belangrijk even te onderlijnen hoe het kwam dat die “ontmoeting” voor hem plaats vond in de schoot van de Orthodoxe Kerk.

De Orthodoxe Kerk heeft hem verleid door haar “zin voor het Mysterie”, door de “aanwezigheid en de boodschap van de Verrezen Christus”, door de “bewustwording van de deïficatie van de mens”, door de Goddelijke Liturgie, door de Drieëenheid.

Bij die ontdekking bleef het niet. Olivier Clément verdiepte zich verder, ook al bleef hij een man, die op zeer nuchtere wijze nooit de aandacht verloor voor de problemen van de maatschappij en de wereld, waarin wij leven.

Naast zijn professionele taak in het onderwijs, schreef hij talrijke boeken, waarvan wij hierna de bijzonderste titels geven. Hij is daarbij een graag gehoorde spreker. Het is onmogelijk de talrijke voordrachten te vermelden, die hij in Frankrijk en buiten zijn land gaf. Getuigend van een diep, rotsvast geloof en van een grondige orthodoxe theologische kennis, boeit hij zijn toehoorders door zijn vlotte en poëtische zinsbouw, door zijn kritische bedenkingen en toch steeds grote openheid van geest, en door de “actuele boodschap” die hij telkens weet mee te geven. Nooit is hij “enggeestig”, ook niet tegenover andersdenkenden.Op oecumenisch vlak getuigt hij van begrip en liefde, steeds bereid om te “ontmoeten”, in het spoor van de grote Patriarch ATHENAGORAS, ter zaliger gedachtenis, die hij vaak en soms vrij lang heeft bezocht en over wie hij een van zijn merkwaardigste boeken heeft geschreven, getiteld: “DIALOGUES AVEC LE PATRIARCHE ATHENAGORAS”.

MEDESTICHTER VAN DE ORTHODOXE FRATERNITEIT IN WEST-EUROPA

Ook is Olivier Clément één der initiatiefnemers en medestichters, om niet te zeggen “DE STICHTER”, van de “Orthodoxe Fraterniteit in West-Europa”, die het “ontmoetingsinstrument” wil zijn voor alle orthodoxen zonder onderscheid van taal, traditie of jurisdictie. In feite wil de “Orthodoxe Fraterniteit” een dienst-instrument zijn tot zolang de Orthodoxie in West-Europa geen geünificeerd canoniek statuut heeft bekomen, en nog steeds “diaspora” is.

Prof. Olivier Clement - Orthodox Congres Gent 1983

Prof. Olivier Clement - Orthodox Congres Gent 1983

Deze “Orthodoxe Fraterniteit” heeft reeds, dank zij het impuls van Olivier Clément, heel wat verwezenlijkt: ontdekking van het gemeenschappelijk patrimonium van de Orthodoxie, verdieping van het eucharistisch leven, aanmoedigen van begrip en vriendschap tussen alle orthodoxen in West-Europa, het nemen van initiatieven voor publicaties, catechese, liturgische zang, het oprichten van een persagentschap (SOP – Service Orthodoxe de Presse), enz. zonder de organisatie van GROTE CONGRESSEN te vergeten: Annecy 1971 – Dijon 1974 – Amiens 1977 – Avignon 1980 – Gent 1983 – Walburg (Elzas – Frankrijk) 1987 – Amiens 1990 – Blankenberge 1993 en St Laurent-sur-Sèvre 1996.
Al deze congressen waren doordrongen van zijn sterke geest. En op al deze congressen werd hij door zijn vele vrienden-medewerkers verzocht één der hoofdthema’s te behandelen. Steeds waren zijn woorden profetisch waar hij het had over “orthodox christen zijn, vandaag”.

ZIJN PUBLICATIES EN ZIJN BOEKEN

Daarbij is Olivier Clément nog sedert vele jaren de bezieler en ijverige redactiesecretaris van het hooggewaarderd Frans orthodox theologisch tijdschrift “CONTACTS”, dat driemaandelijks verschijnt en waarin hijzelf heel wat bijdragen leverde.
Hij stichtte bij de uitgeversmaatschappij DESCLÉE DE BROUWER de collectie “THEOPHANIE”, die via die weg een hele reeks boeken van orthodoxe auteurs publiceerde of herpubliceerde. Immers vaak waren belangrijke werken uitgeput. Een dringende herpublicatie drong zich op. Hij nam hiervoor het initiatief.

Hierna volgt een lijst van vele boeken die hij reeds geschreven heeft, en waarvan verschillende vertaald werden. In 1977 werd hem door het ORTHODOX THEOLOGISCH INSTITUUT van Boekarest (Roemenië) het erediploma uitgereikt van “Doctor Honoris Causa” en in 1989 door de katholieke Universiteit van Louvain-la-Neuve uit ons land.

En op 11 mei 1983 werd hem te Brussel de prijs uitgereikt van de “Scriptores Christiani” voor zijn werk “SOURCES – Les Mystiques chrétiens des Origines”.

OLIVIER CLÉMENT : THEOLOGIE-PROFESSOR

Iedereen weet dat Olivier Clément sedert vele jaren theologieprofessor is aan het Orthodox Theologisch Instituut St. Serge te Parijs, alwaar hij de vakken doceert van “Moraaltheologie” en “Geschiedenis van de Byzantijnse theologie”. Het Orthodox Theologisch Instituut St. Serge vierde in 1997 zijn 72ste verjaardag. St. Serge heeft vele priesters en theologen gevormd voor vele orthodoxe communauteiten in West-Europa. Zelfs zijn er verschillende bisschoppen langs St. Serge gekomen en kregen er hun theologische vorming, en één van zijn oud-studenten werd de huidige Patriarch IGNATIOS van Antiochië.

Daarbij is hij eveneens reeds lang professor aan het Institut Supérieur d’Etudes Oecumeniques (ISEO) te Parijs, naast andere orthodoxe theologen-professoren, nl. Aartspriester Boris BOBRINSKOY, Aartspriester André FYRILLAS en Nicolas LOSSKY.

Samen met de drie voornoemde professoren en met Vader Michel EVDOKIMOV en nog verschillende andere priesters en leken behoorde hij jarenlang tot het raadgevend orgaan van het Comité Interepiscopal Orthodoxe en France, coördinerend bisschoppelijk orgaan, voorheen onder voorzitterschap van Metropoliet MELETIOS en later van Metropoliet JEREMIE.

ZIJN OECUMENISCHE ACTIVITEIT EN ZIJN WERKING OP VELE TERREINEN

Prof. Olivier Clémént - Orthodox Congres Sint-Trudo Abdij te Maele (Brugge) 1972

Prof. Olivier Clémént - Orthodox Congres Sint-Trudo Abdij te Maele (Brugge) 1972

Met verschillende andere orthodoxe theologen, onder het voorzitterschap van Bisschop JEREMIE, is Olivier Clément één der leden van de “Commission française mixte pour le dialogue theologique entre l’Eglise catholique romaine et l’Eglise orthodoxe”.

Hij is voorzitter van de vereniging “Association des Ecrivains Croyants d’Expression Française”, die haar zetel heeft te Parijs.

Hij is lid van de redactie van de tijdschriften: “L’Actualité religieuse dans le monde” (163, boulevard Malesherbes, 75859 Paris Cedex 17), en van “France Catholique” (12, rue Edmond Valentin, 75007 Paris), voor de orthodoxe bijdragen.

En wie ontmoette Olivier Clément nog niet via de radio (France Culture – orthodoxe uitzendingen om de 14 dagen, zondag morgen om 8 uur) of via de televisie (Franse televisie – éénmaal per maand, zondagmorgen om 9.30 uur), steeds opnieuw getuigenis brengend van de diepspirituele boodschap van de Orthodoxie.

In de schoot van het genootschap “APOSTOLOS ANDREAS” – contacten met de Orthodoxie” – te Gent, gaf Olivier Clément verschillende voordrachten, zodat hij hier bij ons in Vlaanderen ook geen onbekende gebleven is. Hij behandelde voor een steeds geboeid publiek volgende onderwerpen:

1969: “La connaissance de Dieu dans la Tradition orthodoxe”;
1981: “La contemplation de la nature en Dieu, dans la Tradition orthodoxe”;
1982: “La foi et la crainte de Dieu selon la tradition ascétique orthodoxe”.

Hij werd daarbij gedurende de laatste jaren nog uitgenodigd voor een voordracht in de schoot van de “Gentse Cultuurvereniging” en van het “Hoger Instituut voor Franse Cultuur” (Ecole des Hautes Etudes) te Gent.

EEN VAN DE KERNGEDACHTEN VAN OLIVIER CLÉMENT TOT CONCLUSIE

Graag halen wij hier één der kerngedachten van Olivier Clément aan als conclusie. Hij heeft er zoveel uitgesproken en neergeschreven. De keuze was moeilijk.
“Intreden in het christelijk bestaan vereist de gelijktijdige ontdekking van mijn einddoel en van mijn dorst naar het oneindige, ook dat de mens zichzelf onmogelijk kan bevredigen, dat in hem de bron van vreugde ontbreekt, dat hij ieder ogenblik «zichzelf moet krijgen» uit de barmhartige handen van de Vader. En dit woord «Vader» houdt de afgrond van de Onkenbare in zich en het wonderlijk vertrouwen van het kind dat zijn oorsprong ontdekt” (uit: “Questions sur l’homme”, blz. 22).

Aartspriester Ignace Peckstadt